Synecdoche, New York

Een verzameling ongebreidelde hersenspinsels, originele ingevingen en een duizelingwekkend droste-effect: in 'Synecdoche, New York' lopen feit en fictie voortdurend door elkaar heen. Een magische en ongrijpbare film die, geheel terecht, genomineerd werd voor een Gouden Palm en Gouden Camera in Cannes.

Rapper & schrijver Pepijn Lanen deelt 'Synecdoche, New York'
Veel, een heleboel en nóg weer meer in ‘Synecdoche, New York’
Door Bo Courant

Het gebeurt niet vaak, maar zo heel af en toe heb je een film te pakken die je eindeloos zou kunnen kijken. Niet omdat je per se nog eens hetzelfde verhaal wilt zien - en niet omdat je geen andere films kunt bedenken die je graag zou willen bekijken - maar vooral omdat die éne film zóveel verschillende plots bevat, dat je ‘m wel vaker móet zien.   Synecdoche, New York,  het regisseurs debuut van Charlie Kaufman, is precies zo’n film. Een labyrint aan verhalen dat steeds opnieuw een verrassende wending neemt. Abstract, chaotisch en vooral: propvol. Wat gaat er nu weer gebeuren?

Het leven van hoofdpersonage Caden Cotard, een neurotische theaterregisseur in het plaatselijke theater van Schenectady, valt direct aan de start van   Synecdoche, New York   in duigen. Niet plotsklaps met één heftige gebeurtenis, maar juist heel langzaam; in kleine, weerloze stapjes. Cotard is een emotioneel gefrustreerde pessimist, totaal geobsedeerd door obscure ziektes en andere medische kwaaltjes. Dat zijn eigen gezondheid hem flink in de steek laat, draagt daar vermoedelijk ook niet echt aan bij. Tijdens een routinebezoekje aan de huisarts (Cotard loopt een fikse verwonding op nadat de badkamerkraan in zijn gezicht is losgeschoten) ontdekt de regisseur dat hij ernstig ziek is. Waar hij precies aan lijdt, wordt nooit helemaal duidelijk. Dat het allemaal menens is dan weer wél.

Om het allemaal nog even erger te maken (en vooral een stuk zwaarmoediger), besluit Cotard’s vrouw Adele (Catherine Keener) dat ze het leven met haar echtgenoot niet meer ziet zitten. In een droog doch openhartig gesprek met de relatietherapeut biecht Adele op zich ‘gevangen te voelen’ in hun routineuze huwelijksleven. Oh, en ook nog dat ze regelmatig fantasieën heeft over Cotard's’ dood - “dat zou wel een opluchting zijn”, zegt ze. Dat dit huwelijk niet meer te redden valt, kan zelfs de minst ervaren Cupido bedenken. Het duurt dan ook niet lang voor Adele haar spullen pakt en met de noorderzon (en dochtertje Olive) naar Berlijn vertrekt. Daar kan de vrijgevochten miniatuurschilderes hopelijk wél haar talenten kwijt. En Caden Cotard? Die blijft eenzaam en verdrietig achter; worstelend met zichzelf en zijn kwijnende lichaam.

Toch is het leven van Cotard niet alleen maar dood en bederf. Want plots is daar een prestigieuze toneelprijs (de zogeheten         MacArthur Fellowship   ) die een heleboel deuren voor hem opent. Eindelijk kan de ambitieuze theatermaker zijn jarenlange frustraties en waarheden kwijt in een allesomvattend toneelstuk over ‘leven en dood’. Een toneelstuk dat naar eigen zeggen “echt betekenis heeft”; something that really matters. In een gigantische loods laat de neurotische Cotard een replica van de stad New York nabouwen (een replica die steeds grotere vormen aanneemt). Daar moet zijn eigen leven worden omgezet naar een interessant schouwspel, inclusief acteurs die regisseur spelen en acteurs die acteur spelen en acteurs die toch ook weer regisseur spelen, en… ja. Dat dus.


  Synecdoche, New York   is met geen enkele andere film te vergelijken. Uiterst origineel en totaal   over-the-top.   Wanneer je eindelijk denkt het verhaal te snappen, blijkt de vork tóch anders in de steel te steken. Feit en fictie lopen voortdurend door elkaar heen, en dat gebeurt uiteraard nooit zomaar; wie regisseur en scenarioschrijver Charlie Kaufman een beetje kent, weet dat dit ongekende genie zijn kunstwerken altijd een boodschap meegeeft. Welke boodschap? Dat mag je lekker zelf bepalen.

Must-see, omdat:

  • 1. Synecdoche, New York een cast heeft waar je u tegen zegt! Wat dacht je van Philip Seymour Hoffman, Samantha Morton, Michelle Williams, Catherine Keener, Emily Watson en Dianne Wiest? Niet gek dat deze film meerdere cast-awards in ontvangst mocht nemen.
  • 2. Deze film geheel terecht genomineerd werd voor een aantal prestigieuze filmprijzen, waaronder een Palm d’Or en Golden Camera. En da’s slechts een fijne bijkomstigheid.
  • 3. Het heerlijk is om je soms helemaal over te geven aan een film, alles om je heen te vergeten en je grip op de werkelijkheid (voor eventjes) volledig kwijt raken. Synecdoche, New York laat je bamboozled achter.
“I want to do something important while I’m still here."
Caden Cotard (Synecdoche, New York)
Kijk Synecdoche, New York op Cinetree
  • Charlie Kaufman
  • 2008
  • Philip Seymour Hoffman, Samantha Morton, Michelle Williams
  • Comedy, Drama
  • 124 minuten
  • 27 november

Cinetree TV

Deze video pluist Synecdoche, New York helemaal tot in de puntjes uit. Waarom heet de dochter bijvoorbeeld Olive?
12:47
Picks
Deze video pluist Synecdoche, New York helemaal tot in de puntjes uit. Waarom heet de dochter bijvoorbeeld Olive?
Een aangrijpende korte film over theaterspelers na de Tweede Wereldoorlog.
14:48
Short
Een aangrijpende korte film over theaterspelers na de Tweede Wereldoorlog.
Artikelen

Deze film werd ook geselecteerd door
Pepijn Lanen

Norwegian Wood

Geselecteerd door
Pepijn Lanen


Filmclub

Join the club!
€5,99 p/m
  • Altijd 10 films die je gezien moet hebben
  • Wekelijks nieuwe filmkeuzes
  • Introducties door Cinetree Curators
  • Exclusieve uitnodigingen & extra’s
  • Elk moment opzegbaar
  • 30% korting op huurfilms uit het archief!

Beschikbaar via web en app. Op tablet, desktop of mobiel.

Cinetree
in de media