The Band's Visit

De band van het Egyptisch politiecorps gaat naar Israel voor de feestelijke opening van een Centrum voor Arabische kunst. Na verwarring bij de grens nemen ze een verkeerde afslag en komen in de verkeerde stad terecht. Daar hebben ze een bijzondere uitwerking op de lokale bevolking.

Cinetree Staff deelt 'The Band's Visit'
Bleu in Blauw

Hun blauwe uniformen steken fel af tegen de saaie, zandkleurige flatgebouwen van Bet Hatikva. De mannen van het politieorkest van Alexandrië zijn verdwaald - en niet zo'n beetje. De Egyptische muzikanten hebben werkelijk niets te zoeken in het Israëlische woestijnstadje. ‘Er is hier geen Arabisch cultureel centrum’, zegt Dina, de eigenaresse van het restaurant waar de gestrande mannen zich melden. ‘Geen Arabische cultuur, geen Israëlische cultuur. Helemaal geen cultuur.’

Toch zullen de Egyptenaren de nacht moeten doorbrengen in Bet Hatikva. De eerste bus vertrekt pas de volgende ochtend. Dina biedt de mannen een slaapplaats aan, en zo leren ze elkaar een beetje kennen – de mooie, assertieve restauranthoudster, de stugge orkestleider Tawfiq, de knappe Khaled, de zenuwachtige Papi, en de andere gelegenheidskoppels die er tijdens deze afgeschreven avond en nacht maar het beste van proberen te maken. 

The Band’s Visit is een fraaie film over kleine dingen die er niet zoveel toe doen. De voorzichtige toenadering tussen Arabieren en Israëli’s is niet wereldschokkend. Over eenzaamheid gaat de film, over vervreemding, over nostalgie en de hoop op betere tijden. Regisseur en scenarioschrijver Eran Kolirin (Tel Aviv, 1973) verwerkte er zijn liefde voor Arabische klassieke muziek in, overgehouden aan een jeugd waarin de hele familie voor de televisie zat om een Egyptische film te kijken.

Kolirins speelfilmdebuut verraadt een groot komisch talent. De regisseur is een meester in timing, en vindt met subtiele beeldgrappen en ongemakkelijke dialogen de balans tussen humor en ontroering. Voortdurend ligt het sentiment op de loer, en steeds opnieuw weet de film het op elegante wijze te omzeilen.

The Bands Visit werd geïntroduceerd als ‘een menselijke film, geen politieke.’ Dat is natuurlijk maar ten dele waar. The Band’s Visit gaat dan wel over zeer herkenbare, gewone mensen, maar de film had zich nergens anders kunnen afspelen dan in Israël.

Regisseur Kolirin lijkt zich daar wel van bewust. Het ongenoegen over de situatie in zijn land bewerkte hij tot een persoonlijk verhaal over gestokte levens. De Egyptenaren brengen niet alleen cultuur naar Bet Hatikva, maar ook het besef dat overal dezelfde angsten groeien. Zo bezien is The Band’s Visit een bescheiden, maar aanstekelijk pleidooi voor vrede.

dit artikel van Pauline Kleijer verscheen eerder in de Volkskrant

Film in feiten

  • De film werd in 2008 geselecteerd voor de Oscars in de categorie Best Foreign Language Film. Later werd deze gediskwalificeerd omdat meer dan 50% van de dialoog in het Engels wordt gesproken, in plaats van Hebreeuws en Arabisch. Na enig dispuut werd Beaufort de officiële inzending van dat jaar.
  • De film werd bij uitkomst geboycot in Egypte. Desalniettemin gingen er clandestine kopieën door het land zodat mensen de film alsnog konden zien.
“I expect you all to conduct yourselves with dignity.”
Lieutenant-colonel Tawfiq Zacharya (The Band’s Visit)
  • Eran Kolirin
  • 2007
  • Sasson Gabai, Ronit Elkabetz, Saleh Bakri
  • Comedy, Drama, Music
  • 87 minuten

Deze films werden ook geselecteerd door
Cinetree Staff

Per film

Huur per Film
€2,99 / €5,99
  • Net uit de bioscoop
  • Klassiekers al vanaf 2,99
  • Op thema geselecteerd
  • Gehuurde films zijn 48 uur te bekijken

Beschikbaar via web en app. Op tablet, desktop of mobiel.

Filmclub

Join the club!
€5,99 p/m
  • Altijd 10 films die je gezien moet hebben
  • Wekelijks nieuwe filmkeuzes
  • Introducties door Cinetree Curators
  • Exclusieve uitnodigingen & extra’s
  • Elk moment opzegbaar

Beschikbaar via web en app. Op tablet, desktop of mobiel.

Cinetree
in de media