Das war das lustige Leben

Klompen Jan, de 81-jarige ‘godfather’ van de woonwagenbewoners, is één van de laatste in de woonwagen-scene die - ondanks alle tegenwerking van de autoriteiten - nog daadwerkelijk rondreist.

Cinetree & CineSud delen 'Das war das lustige Leben'.

Over de film

Terwijl zijn generatie woonwagenbewoners langzaam verdwijnt, is de familie Paridaans zich aangetrokken gaan voelen tot de oude woonwagens waarin ook Klompen Jan vroeger leefde. Ze besloten om er één te bouwen, gingen er als hobby in reizen en sloten zich aan bij een stichting die het ‘mooie zigeunerleven’ nabootst.

“Ik heb het idee dat de dominante cultuur in een samenleving – de cultuur van de meerderheid - de neiging heeft om de zwarte kanten van de geschiedenis te omarmen en tot een rooskleurig iets te maken,” vertelt regisseur Harko Wubs. “Van genocide tot 'indiaantje spelen' en van kolonialisme tot exotische kledij en amusement.”

Dit zag hij ook terug in de geschiedenis van de woonwagenbewoners in Nederland. “Op het moment dat vrij rondreizen met woonwagens is verboden en de woonwagencultuur uit de samenleving is verbannen, wordt deze geschiedenis omarmd door diezelfde samenleving om er vervolgens een romantisch en nostalgisch ‘souvenir’ aan over te houden.”

Over de maker

Harko Wubs voltooide zijn studie film aan de AKV St. Joost in Breda in 2008. Sindsdien werkt hij als onafhankelijk filmmaker. Al zijn films werden geselecteerd op verschillende internationale filmfestivals en sommige films werden op televisie uitgezonden. Naast zijn werk als filmmaker, werkt hij als coördinator van de Europese Joris Ivens stichting.

Must-see, omdat:

  • 1. De film mooi de tegenstelling tussen de gekoesterde folklore en de harde realiteit van woonwagenbewoners toont.

  • 2. De film de optimistische boodschap ‘Geef nooit op!’ op een mooie manier laat zien.

  • 3. De film over iets heerlijk typisch Hollands gaat: woonwagens en de daarmee verbonden cultuur en levenswijze.

“Ik heb het idee dat de dominante cultuur in een samenleving de neiging heeft om de zwarte kanten van de geschiedenis te omarmen en tot een rooskleurig iets te maken.”

Harko Wubs