IJzer in mijn Aderen

IJzer in mijn Aderen gaat over een gezin waarbij vader Marcel besluit om te vertrekken. Moeder Erica en haar zoon Jonas proberen vervolgens de draad weer op te pakken.

Over de film

De draad oppakken is echter moeilijker gezegd dan gedaan. Erica lijdt namelijk aan borstkanker en haar gezondheid gaat snel achteruit. Jonas komt voor een moeilijke situatie te staan, hij vecht samen met zijn moeder tegen de kanker terwijl het gemis van zijn vader langzaam aan hem vreet ...

“Ik heb altijd al een film willen maken over moederliefde, maar wist nooit hoe ik het onderwerp moest benaderen,” vertelt regisseur Guido Coppis. “Uiteindelijk kreeg ik een idee hoe het verhaal eruit kon komen te zien: ik wilde dat de band tussen de moeder en zoon centraal zou staan en hoe die band danig onder druk zou staan. Vanuit die gedachte ging het schrijven plots heel snel en lag de basis van het script er in één dag.”

Over de maker

Guido Coppis (1988) is regisseur van korte films, commercials en videoclips. Hij maakte onder meer Stille Storm, IJzer in mijn Aderen en Voor het slapen gaan. De in Limburg geboren filmmaker staat bekend om zijn eigenzinnigheid en uitgesproken stijl, waarin stiltes en langzaam ontrafelende verhalen voorop staan.

Al op 16-jarige leeftijd stond hij te boek als een van de grootste filmtalenten in Nederland. Zo won hij op die leeftijd prijzen op het Euregionaal Jeugdfilmfestival en Kunstbende Limburg. Op het moment van schrijven (2020) heeft hij al 15 korte films op zijn naam staan, die nationaal en internationaal bekroond werden. Ook werkt hij momenteel aan zijn eerste lange speelfilm, waar hij ontwikkelsteun voor heeft gekregen van het Nederlands Film Fonds.

Must-see, omdat:

  • 1. De film nationaal en internationaal geprezen werd.

  • 2. De film met slechts €300 budget is gemaakt en grote indruk achterlaat.

  • 3. De film op een emotionele manier de liefdevolle relatie tussen een moeder en haar kind toont.

“Ik heb altijd al een film willen maken over moederliefde, maar ik wist niet hoe ik het onderwerp moest aanpakken.”

Guido Coppis