Traag naar de Hemel

In een Belgisch klooster waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan, bereiden de laatste drie Zusters Norbertienen zich voor op de feestdagen. Zo goed en zo kwaad als het gaat, ontvangen ze hun familie en vrienden. Een observerend, licht-komisch portret van deze drie nonnekes en hun dwergkeesje Skippy.

Cinetree & CineSud delen 'Traag naar de Hemel'.

Over de film

In een groot Belgisch klooster waar vroeger tientallen Zusters Norbertienen woonden, wonen er nu nog maar drie. Een biertje drinken tijdens de lunch en ‘s avonds soaps kijken lijken voor deze gepensioneerde dames even gewoon als bidden of De Bijbel lezen.

Zo goed en zo kwaad als het gaat, bereiden ze zich voor op de feestdagen. Ze ontvangen hun familie en vrienden, halen de kerststal weer uit de kast en proosten met oudejaarsavond.

Een observerend, licht-komisch portret van deze laatste drie nonnekes en hun dwergkeesje Skippy. Hoeveel champagneglazen zullen er volgend jaar op tafel staan?

Regievisie

“In Nederland en België is het kloosterleven in een rap tempo aan het uitsterven. Soms worden kloosters verzorghuizen. Soms worden alle levende Zusters (en Broeders) teruggetrokken naar de hoofdzetel. En soms sluiten ze na meer dan honderd jaar bestaan hun deuren,” vertelt regisseuse Marlies Smeenge. “De verwachting is dat er over een decennium nog maar een handjevol kloosters over zal zijn. Ik voelde daarom sterk de noodzaak om deze film juist nu te maken. Met Zusters die de tijd nog hebben meegemaakt dat ze met honderden waren. De laatsten van een tijdperk.”

“Waar de geschiedenis vooral uit feiten bestaat, heb ik met deze film een stukje kloosterleven gevangen dat anders stilletjes verloren zou zijn gegaan. Het Zuster-leven van alledag, met alle rituelen van dien, in zowel zijn banaliteiten als plechtigheden.”

“Ik heb hierin juist die aspecten van hun karakters, onderlinge communicatie en dagelijks leven laten zien die voor buitenstaanders heel herkenbaar zijn. Daarnaast toont de film de dingen die mij verrasten tijdens mijn bezoeken aan de Zusters. Denk aan de glaasjes champagne, de biertjes bij de lunch, de televisieprogramma’s die ze kijken en de manier waarop de wereld dagelijks bij hen binnenkomt. Bij elkaar telt dit voor mij op tot de realisatie dat zij ‘ook maar gewoon mensen’ zijn, ondanks hun levensstijl die mijlenver van mij af staat.”

“In Traag naar de Hemel heb ik de balans gezocht tussen gewicht en frivoliteit. De lichte toon is hierin altijd een belangrijke component geweest. Enerzijds omdat humor een fantastisch middel is om zwaardere thema’s behapbaar te maken voor een breed publiek. Anderzijds omdat er naar mijn mening, juist als het op de grote thema’s van het leven aankomt, meer geglimlacht mag worden. Of, zoals Zusters Norberta relativerend zou zeggen: ‘Het hoort bij het leven hè, sterven? Allez, we gaan nog een kop koffie drinken, gaan jullie mee?’”

Over de maker

Marlies Smeenge (Arnhem, 1993) begon haar studieloopbaan op het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, als student woordkunst. Daar ontdekte ze haar fascinatie voor de schijnbaar normale mens achter wie een interessant of inspirerend verhaal schuilgaat.

Ze vervolgde na drie jaar haar studie aan de Nederlandse Filmacademie, waar ze haar oog voor unieke en markante details in het dagelijks leven verder verfijnde. Haar films kenmerken zich door hun hoge empathische gehalte gecombineerd met een subtiel komische en lichte toon.

Haar derdejaars documentaire Anita’s roedel (2018,) was te zien bij Makers van Morgen, en werd geselecteerd en genomineerd op festivals in binnen- en buitenland (Go Short, Docfest Maastricht, Mecal Pro Barcelona).

Marlies studeerde af als documentaire regisseur met de licht komische, observerende documentaire Traag naar de Hemel (2019).

Must-see, omdat:

  • 1. Regisseuse Marlies Smeenge de lichtvoetigheid van het alledaagse bestaan goed weet weer te geven.

  • 2. De film de juiste balans vindt tussen serieuze onderwerpen en een frivole vertelling.

  • 3. De film een inkijkje geeft in een leven en bijzondere cultuur die op het punt staat te verdwijnen.

“Het hoort bij het leven hè, sterven? Allez, we gaan nog een kop koffie drinken, gaan jullie mee?”

Zuster Norberta (Traag naar de Hemel)