Looking for Eric

Eric is een postbode met een grote liefde voor voetbal, een vervreemde ex-vrouw en een moeilijke stiefzoon. Gelukkig is voormalig voetbalster Éric Cantona er om hem in zijn dagdromen van goede raad te voorzien.

Filmjournalist Ab Zagt deelt 'Looking for Eric'
Ode aan het denkbeeldige vriendje

Niet dat hij echt naast hem loopt, maar de emotioneel instabiele postbode Eric krijgt zijn werk gemakkelijker voor elkaar met idool Eric Cantona aan zijn zijde. En dan blijkt Cantona, voormalig voetballer bij Manchester United, ook nog trompet te kunnen spelen. De Fransman tovert zijn instrument uit de postzak en blaast, op het balkon van een nieuwbouwflat, een ode aan de stad die hem heeft groot gemaakt. 'Ik ben geen mens. Ik ben Cantona.' De scène is exemplarisch voor de volstrekt vanzelfsprekende wijze waarop in Looking for Eric sociaal realisme en magie versmelten – alsof regisseur Ken Loach en vaste scenarist Paul Laverty nooit anders hebben gedaan.

Ook als je voetbal haat of Cantona niet kent, begrijp je dat het voor postbode Eric een soort Mariaverschijning is, wanneer zijn idool opeens op zijn bed zit om zijn problemen te bespreken – pleegzoon crimineel, de liefde onbereikbaar, het werk verslonst. De oud-profvoetballer heeft precies de charmante houterigheid die een vedette als hij zich in zo’n filmrol kan permitteren. Als zichzelf is Cantona perfect gecast; elke plechtig gesproken zin is raak. ‘Hij die alle gevaren voorziet, gaat nooit de zee op’, ‘De nobelste wraak is vergiffenis’; zulks zijn de adviezen die Cantona als een wandelend zelfhulpboek aan Eric geeft.

Zo’n personage maakt eigenlijk alles acceptabel – van Erics overlieve collega’s tot de stripachtige snodaard die voor aktie zorgt. Maar het mooist blijven de duetten voor de twee Erics, zoals de scène waarin Cantona de postbode, ooit een aardig rock ’n’ roller, ten dans vraagt in diens sjofele slaapkamer. Een magisch handgebaar van Cantona, en de lichtjes van de platenspeler springen aan. Al schuifelend komt Eric terug bij de avond dat hij zijn grote liefde als danspartner kreeg aangereikt, en ze samen de sterren van de hemel swingden. Cantona maakt plaats voor het meisje, de slaapkamer wordt de danszaal van weleer, terwijl de band op het podium na al die tijd bejaard is geworden.

Op zo’n moment krijgt Looking for Eric een enorme diepgang, terloops rakend aan thema’s als ouderdom, nostalgie, en verloren onbevangenheid; dankzij een voetbalgod in de rol van denkbeeldig vriendje.

dit artikel van Kevin Toma verscheen eerder in de Volkskrant

Film in feiten

  • Wanneer Spleen vraagt wie er heeft gescoord nadat hij de bar verliet worden beelden getoond van een echte wedstrijd: Manchester United tegen Barcelona in de tweede ronde van de Champion’s League halve finale, 2008. Dat doelpunt zorgde ervoor dat Manchester doorging naar de finale.
  • De korte film ‘I Dream of Zinedines Zidane’ (2005) van Time Gee werd in Engeland vooraf aan ‘Looking for Eric’ gedraaid in bioscopen. Deze short draait om een man’s obsessie met de titulaire voetballer.
  • John Renshaw, die een postbode speelt (‘Meatballs’), is een van de officiële gezichten van de National Post Office in Engeland.
“The noblest revenge is to forgive”
Eric Cantona
  • Ken Loach
  • 2009
  • Steve Evets, Eric Cantona, Stephanie Bishop
  • Comedy, Drama, Fantasy
  • 116 minuten

Deze films werden ook geselecteerd door
Ab Zagt

Per film

Huur per Film
€2,99 / €5,99
  • Net uit de bioscoop
  • Klassiekers al vanaf 2,99
  • Op thema geselecteerd
  • Gehuurde films zijn 48 uur te bekijken

Beschikbaar via web en app. Op tablet, desktop of mobiel.

Filmclub

Join the club!
€5,99 p/m
  • Altijd 10 films die je gezien moet hebben
  • Wekelijks nieuwe filmkeuzes
  • Introducties door Cinetree Curators
  • Exclusieve uitnodigingen & extra’s
  • Elk moment opzegbaar

Beschikbaar via web en app. Op tablet, desktop of mobiel.

Cinetree
in de media