Populaire

Frankrijk, 1958. Rose wil een leven vol avontuur, dus trekt erop uit om een nieuw bestaan op te bouwen. Wanneer haar talenten als secretaresse haar in de steek laten, overtuigt ze de charmante Louis Échard met haar onwaarschijnlijke typevaardigheid haar aan te nemen. Ze schrijven zich in voor een wedstrijd, met alle gevolgen van dien.

Presentatrice & modeblogger Anna Nooshin over 'Populaire'

Cha cha cha de la secrétaire

door Thomas van den Berg

Staat de popcorn klaar? Zit je comfortabel? Staat je telefoon op stil? Curator Anna Nooshin heeft namelijk groot gelijk wanneer ze Populaire een gezellige zondagmiddagfilm noemt. Dus ga er lekker voor zitten. Populaire voert je mee naar vervlogen tijden en doet dat op een toegankelijke en zeer charmante manier.

Alles klopt: de sets, de kledij, de muziek, de acteurs, het camerawerk, het zachte doch verzadigde kleurenpalet. Populaire bezit de uitzonderlijke kwaliteit niet alleen hommage te bieden aan de vroege jaren zestig, maar ook nog eens te kunnen doorgaan voor een film uit deze tijd. Het is dan ook niet gek dat de film in de categorieën voor design, cinematografie, regie, acteerwerk én muziek voor César awards (zeg maar de Franse Oscars) genomineerd werd. Het verhaal van een plattelandsmeisje dat het wil maken in de grote stad wordt meer dan kleurrijk ten tonele gevoerd. Hoewel het script misschien wat aan de behouden kant is zul je dankzij de prachtige technicolor wereld en het overtuigende spel graag meegaan in het vallen en opstaan van Rose en Louis.

“Eerlijk is eerlijk: wegdromen is op zijn tijd nodig.”

Dat de film oogt en klink is niet zonder reden – er is goed gekeken en geluisterd naar klasiekers van weleer. Het zal geen verassing zijn dat de prachtige looks zijn gebaseerd op die van Audrey Hepburn in Funny Face, Monroe in The Seven Year Itch en een aantal Hitchcock films: als we alleen al naar de belichting van de liefdesscène in het hotel te kijken komt Vertigo toch wel specifiek naar voren. De muziek put ook uit de juiste bronnen: de bestaande muziek van lounge, jazz, franse folkzangers en het vleugje klassiek (Clair de Lune, van Debussy) maken van de droomwereld aan auditief geheel. Cha cha cha!

We delen graag mooie verhalen op Cinetree – en Populaire valt hier zeker onder. Verwacht geen schokkende verhaallijn, maar wel een solide uitgewerkt verhaalpad dat opbloeit door de schitterende stilering. Hoewel het een Franse productie betreft uit 2012 doet de film in elk opzicht denken aan de hoogtijdagen van Hollywood, toen de glossy studiofilms nog half-spottend producten van de ‘droomfabriek’ werden genoemd. Maar eerlijk is eerlijk: wegdromen is op zijn tijd nodig en deze film zal je daartoe in de gelegenheid brengen.

“Knock 'em dead, pumpkin.”

Louis (Populaire)