Juste la Fin du Monde

De succesvolle toneelschrijver Louis Knipper heeft al twaalf jaar geen contact met zijn familie. Toch besluit hij, na lange tijd, terug te keren naar zijn ouderlijk huis om het gezin iets mede te delen. Hij is stervende, en dat moeten ze nu toch maar eens weten. Toch blijkt die boodschap moeilijker te brengen dan hij dacht. En dat ligt niet alleen aan de boodschap zelf...

Nils Verkooijen deelt Juste la Fin du Monde
Home is where it hurts
Door Bo Courant

Familie: je hebt het er maar mee te doen. Vanaf het moment dat je geboren wordt, knal je er middenin. Ouders, broers, zussen, tantes en ooms; je hebt er nooit voor gekozen, en toch zit je voor de rest van je leven met ze opgescheept. Of niet? Kun je van familie loskomen? Het besluit nemen om alle banden te breken en voorgoed met de Noorderzon te vertrekken? Dat kan zéker, bewijst de familie Knipper (spreek uit op z’n Frans) in Xavier Dolans   Juste la Fin du Monde.   Maar of het slim is...

 

Twaalf jaar lang heeft de 34-jarige Louis (Gaspard Ulliel) nauwelijks iets van zich laten horen. Zijn familie ontvangt eens per zoveel tijd een ansichtkaartje, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Een paar woorden - “Ik hoop dat het goed met je gaat”, “Liefs van mij” - meer niet. Dat wordt hem uiteraard niet in dank afgenomen. Zijn pittig opgedoste moeder  (Nathalie Baye) is flink gepikeerd; ze weet zó weinig van haar zoon, dat ze zich zelfs zijn leeftijd niet goed kan herinneren. Haar ongenoegen en teleurstelling uit ze echter op bijzondere wijze; niet met boosheid of furie, maar met een uiterst irritante vrolijkheid en een flink “ik ben niet boos, maar wel teleurgesteld” gehalte. Niet geheel onterecht, natuurlijk.

Zus Suzanne (Léa Seydoux) is vooral verdrietig. Verdrietig omdat ze haar broer nauwelijks gekend heeft, verdrietig omdat hij haar nooit bij hem thuis heeft uitgenodigd, verdrietig omdat ze eigenlijk - diep van binnen - net zo zou willen zijn als hij. Maar ook deze flink getatoeëerde madame kan haar gevoelens maar moeilijk uiten. De teleurstelling druipt van haar gezicht af, maar er woorden aangeven doet ze nauwelijks. Dat in tegenstelling tot haar verbitterde broertje Antoine, die zichzelf met zijn eigen onuitstaanbare gedrag tot zondebok van de familie bombardeert. Ieder normaal gesprek tussen deze excentrieke familieleden mondt uit in een bombarie van verwijten. Niet constructief, wél bijzonder beklemmend.

De enige die de rust in het gezin (en eigenlijk ook in deze hele film) weet te bewaren, is Louis’ schoonzusje Catherine (Marion Cotillard) die zich voorzichtig probeert te positioneren in dit ontvlambare gezin. Als enige van het stel weet zij de gebeurtenissen van een afstandje te aanschouwen en de kijker op die manier een objectieve mening mee te geven. Hoewel haar rol als ‘stil muisje’ er zo nu en dan iets te dik bovenop ligt, weet Cotillard (as always) een dijk van een prestatie neer te zetten. De onderlinge verhoudingen tussen Catherine en Louis - en dan vooral de stille momenten - zijn ronduit prachtig.

Juste la Fin du Monde   is gebaseerd op een toneelstuk uit 1990 van Jean-Luc Lagarce, en dat merk je. Er wordt veel (veel!) gepraat, waardoor niet iedere zin of mededeling goed overkomt. Soms verlies je even je aandacht en heb je geen idee meer wat er nou precies gezegd is. Toch blijkt na enige research dat dit ook precies de bedoeling was. Volgens wonderkind Xavier Dolan (ja, dé Xavier Dolan) gaat het in deze film namelijk niet om de dialogen. Veel meer gaat het om de kleine momenten; de vernietigende blikken, de stilzwijgende spanning, de onuitgesproken gevoelens. Die geven uiteindelijk veel beter weer wat de verhoudingen in dit gezin zijn.   Juste la Fin du Monde   is een pracht van een film met uiterst beklemmende momenten en een absolute sterrencast. En of Louis Knipper ook daadwerkelijk zijn belangrijke mededeling doet? Dat verklappen we nog even niet.

Must-see, omdat:

  • 1. Deze film geregisseerd is door ons favoriete wonderkind Xavier Dolan, bekend van onder meer J’ai Tué Ma Mère, Laurence Anyways en Mommy). Iedere film van deze regisseur is een verrijking van je leven.
  • 2. De jury van Cannes deze film beloonde met meerdere prijzen en nominaties, waaronder de Grand Prix, de Prize of the Ecumenical Jury en meerdere Césars. En als je dacht dat dit alles was, dan heb je het helemaal mis. Juste la Fin du Monde won uiteraard nog heel veel andere prijzen.
  • 3. Een film met Marion Cotillard, Léa Seydoux en Vincent Cassel altijd een goed idee is. Je hebt goede acteurs, je hebt betere acteurs en je hebt ster-acteurs (en tot die laatste categorie behoort de hele cast van Juste la Fin du Monde.
“We think silent people are good listeners. But I keep quiet so people leave me alone.”
Antoine Knipper (Juste la fin du monde)
Kijk Juste la Fin du Monde op Cinetree
  • Xavier Dolan
  • 2016
  • Nathalie Baye, Vincent Cassel, Marion Cotillard, Léa Seydoux, Gaspard Ulliel
  • Drama
  • 97 minuten
  • 19 februari 2019
Artikelen

Deze film werd ook geselecteerd door
Nils Verkooijen



Filmclub

Join the club!
€5,99 p/m
  • Altijd 10 films die je gezien moet hebben
  • Wekelijks nieuwe filmkeuzes
  • Introducties door Cinetree Curators
  • Exclusieve uitnodigingen & extra’s
  • Elk moment opzegbaar
  • 30% korting op huurfilms uit het archief!

Beschikbaar via web en app. Op tablet, desktop of mobiel.

Cinetree
in de media