Kabul, City in the Wind

Regisseur Aboozar Amini vluchtte op 14-jarige leeftijd van Afghanistan naar Nederland. Voor Kabul, City in the Wind keert hij terug naar zijn geboorteland, om te laten zien hoe de mensen daar leven in constante angst.

Cinetree-founder Hanna Verboom over 'Kabul, City in the Wind'

Oneindige oorlog

Afghanistan een hotspot voor hippies? Je kunt het je nauwelijks voorstellen, maar Kabul was in de jaren ‘60 volgens velen een waar paradijs. Er hing een relaxte sfeer, op de radio hoorde je de Rolling Stones, vrouwen droegen mini-rokjes, er werd gestudeerd, gedanst, gelachen… en van de Taliban had nog nooit iemand gehoord. Het contrast met de huidige situatie had haast niet groter kunnen zijn; inmiddels is het land al veertig jaar in oorlog en is de Taliban niet eens het grootste of enige probleem meer. Want als het niet de Taliban is, dan is het wel IS, Al-Qaida of een van de andere twintig extremistische groeperingen die angst zaait of een aanslag pleegt.

Regisseur Aboozar Amini zag met eigen ogen dat die dreiging dagelijkse realiteit is voor de inwoners van Afghanistan. Voor Kabul, City in the Wind keerde hij terug naar zijn vaderland om de levens van drie inwoners van Kabul vast te leggen. Toch laat hij in zijn documentaire bewust een andere kant van Afghanistan zien dan we gewend zijn: naast een land van bomaanslagen en terrorisme, is Afghanistan namelijk ook een land vol mensen met enorme levenskracht. Zeker de jonge broertjes Afshin en Benjamin, die nooit vrede hebben gekend, blijven constant in beweging en op zoek naar oplossingen. Dat maakt Kabul, City in the Wind tot een prachtig maar tegelijkertijd hartverscheurend portret van Afghanistan en haar inwoners.

Film in feiten

  • Regisseur Aboozar Amini ondervond aan den lijve hoe serieus de constante dreiging in Kabul is: tijdens een draaidag werden hij en zijn crew getuige van de zelfmoordaanslag op het Deh Mazang-plein in juni 2016. Wat hij daar zag was zo gruwelijk dat hij ter plekke besloot geen enkele vorm van geweld in Kabul, City in the Wind te laten zien.

  • Met Kabul, City in the Wind debuteert Aboozar Amini als filmregisseur, en dat doet hij meteen goed: de documentaire werd geselecteerd als openingsfilm van IDFA in 2018. Tijdens datzelfde festival ontving Amini de juryprijs voor Beste Debuut.

  • Toen Amini begon met filmen, was het westelijke stadsdeel van Kabul relatief het veiligst. Inmiddels is dat niet meer het geval: juist daar gaan nu de meeste bommen af.

“My dad told me: take care of your brothers.”

Afshin (Kabul, City in the Wind)