Oasis: Supersonic

De broertjes Liam en Noel hebben nauwelijks interesse in kunst en cultuur; laat staan in muziek. Toch zijn beide jongens op hun twintigste uitgegroeid tot succesvolle, iconische rocksterren. In Oasis: Supersonic volg je op nauwe voet de opkomst en ondergang van één van ‘s werelds grootste rockbands ooit, met de broertjes Gallagher in de hoofdrol.

Regisseur Shady El-Hamus over 'Oasis: Supersonic'

Van buurtschoffies tot rocksterren

De Ierse broertjes Liam en Noel Gallagher groeien op als twee totaal verschillende wezens. De één is extravert en dominant, de ander dromerig en ingetogen: je zou (op het uiterlijk na) bijna vergeten dat het bloedverwanten zijn. Maar, ondanks de grote verschillen tussen deze jongens, hebben ze als puber één ding gemeen: een grote hekel aan muziek. Vooral van die sukkelige, zogenaamd toffe mannetjes met gitaar hoeven de broertjes niets te weten. Niet cool, niet vet, niet imponerend. Toch denkt het lot van de broertjes Gallagher daar anders over. Want nog geen tien jaar later zijn deze jongens onderdeel van één Engelands grootste rockbands ooit.

Het is de introverte Noel die het eerst bevangen raakt door de ontspannende werking van muziek. Zijn dagen brengt hij - alleen en teruggetrokken - door op zijn kamertje in Manchester. Tokkelen op een gitaar, teksten schrijven, blowen en nog meer tokkelen; da’s alles wat ‘ie doet. Zijn moeder, Peggy Gallagher, vertelt dat het haar soms tot waanzin dreef, maar dat ze hem toch maar gewoon z’n gang liet gaan. “Beter muziek maken dan vechten”. Dat haar zoon daadwerkelijk talent had, ontging haar echter volledig. Zoon Liam was evenmin geïnteresseerd in kunst of muziek. Volgens zijn moeder was het vooral een aandachtstrekker, een dondersteentje. Thuis vaak nét iets te brutaal; op school de koning van het schoolplein. Totdat hij op een zekere middag met een hamer op het hoofd wordt geslagen; een groepje boze jongens van een andere school. Naar Liam’s eigen zeggen is de muziek er die middag letterlijk ‘ingeslagen’. Wonderlijk, maar waar.

Liam begint een bandje, Noel komt erbij en voila: Oasis is geboren. Het moet allemaal nog een klein beetje in beweging komen, maar de sound en ambities zijn goed; zoveel is duidelijk. Wat aanvankelijk begint met kleine, nietszeggende optredens in local pubs en zaaltjes, mondt al snel uit in gigantische, sensationele (televisie)shows. In amper drie jaar tijd groeit het onbekende jongensbandje uit tot één van Engelands meest succesvolle bands ooit. Het debuutalbum, Definitely Maybe, wordt uiteindelijk zelfs uitgeroepen tot het snelst verkopende debuutalbum aller tijden. Fans van over de hele wereld vliegen naar Engeland om de band met eigen ogen te zien spelen. Werkelijk iedereen is in de ban van de muziek en magie van deze wonderlijke rockband. En de jongens van Oasis zelf? Die kunnen het succes éigenlijk niet helemaal bijbenen. In Oasis: Supersonic volgen we in 122 minuten tijd de pijlsnelle opmars, het ongelooflijke succes en de verdrietige ondergang van deze iconische boyband. En na afloop moet je - met pijn in het hart - constateren dat het toch wel echt diep zonde is dat ze het niet hebben gered...

Must-see, omdat:

  • Deze film in 2017 met veel lof werd onthaald. De documentaire werd genomineerd voor een Independent Film Award en een Phoenix Film Critics Award, en mocht uiteindelijk een Empire Award én een GMS Award voor Beste Documentaire in ontvangst nemen. Wat ons betreft helemaal terecht.

  • Oasis: Supersonic is opgebouwd uit unieke, exclusieve beelden en interviews van de band. Niet alleen zien we nooit eerder vertoond beeldmateriaal; we zien ook van dichtbij wat (onverwachts) succes met je kan doen.

  • Je in amper twee uur tijd het gevoel krijgt onderdeel te zijn van de jeugd van dit zootje ongeregeld. Na afloop van de film moet je - met pijn in het hart - afscheid nemen van wat ooit één van de meest iconische rockbands op aarde was.

“Oasis was like a Ferrari: great to look at, great to drive, and it’ll fucking spin out of control every now and again.”

Liam Gallagher (Oasis: Supersonic)

Deze film werd ook geselecteerd door Shady El-Hamus

Blue Valentine