Portrait de la jeune fille en feu

Spreading great stories

  • Nooit meer keuzestress: de mooiste films vind je in onze maandselectie

  • Extra verdieping via de filmclub, artikelen en inleidingen van experts

  • Naast je abonnement 30% korting op de huurcollectie

  • Altijd opzegbaar

14 dagen gratis, daarna €7,99 per maand

In dit veelbesproken en bekroonde portret van Céline Sciamma (Tomboy, Girlhood) wordt schilder Marianne (Noémie Merlant) ingehuurd om stiekem een portret van de jonge, eigenwijze Héloïse (Adèle Haenel) te maken. Wat volgt is een allesoverheersende liefde tussen de twee vrouwen.

Regisseur Mea Dols de Jong over 'Portrait de la jeune fille en feu'

Film als canvas van de kunstenaar

Door Michelle Broer

De contour van een neus, de textuur van iemands lippen, de weerkaatsing van schaduwen in een oor, de regenboog aan kleuren in een iris; om een ander vast te leggen op een doek moet elk detail geobserveerd worden. De zorgvuldige blik waarmee schilder Marianne (Noémie Merlant) voorzichtig naar haar subject Héloïse (Adèle Haenel) kijkt, is gemakkelijk te verwarren met een blik van verlangen. Hoewel dit in de eerste momenten niet het geval is, wordt Marianne toch langzaamaan betoverd door Héloïse.

De opening van Portrait de la jeune fille en feu is uniek en intrigerend. Begintitels worden afgewisseld met beelden van doelbewuste stroken van houtskool op doek. Geen muziek, geen stemmen, alleen de geluiden van het schetsen. Vervolgens wordt in de eerste minuut de titel van de film herhaald en komt het mysterieuze portret in beeld. Met deze keuze zet regisseur Céline Sciamma alle verwachtingen van het publiek aan de kant. De kijker kan met een leeg canvas beginnen.

Marianne portretteert Héloïse in opdracht van diens toekomstige echtgenoot. Maar omdat Héloïse niet wil trouwen, wordt Marianne’s rol als schilder voor haar verborgen gehouden. Overdag bestudeert Marianne haar subject tijdens lange wandelingen, om vervolgens elke avond de details op het doek te zetten. Zo ontwikkelen de twee een onzekere vriendschap die onverwachts maar halsoverkop uitgroeit tot een vurige liefde. Het stel probeert in een korte tijd zo veel mogelijk van elkaar te houden, omdat ze weten dat er in de wereld geen plek is voor hun liefde.

De intensiteit van deze gedoemde relatie uit zich vooral in stiltes. Het gebrek aan dialoog gedurende de film geeft extra zwaarte aan de scènes waarin juist wel gesproken wordt. Ditzelfde geldt voor de muziek: elke noot heeft een functie voor het verhaal. Geen klank gaat verloren. Volledig in lijn met het thema van de film heeft beeld dus de overhand. Door het verhaal te overspoelen met kleur, wekt de film de illusie dat elk beeld door Marianne zelf geschilderd is. In de bewegingen van Héloïse’s jurk zie je een schilder's kwaststreken en ook de zee lijkt eerder uit verf dan uit water te bestaan.

Adèle Haenel en Noémie Merlant zijn fenomenaal in hun rollen als Héloïse en Marianne. Wanneer ze een blik uitwisselen zegt deze meer dan ze met woorden hadden kunnen uitdrukken. In Portrait de la jeune fille en feu weten deze actrices speelse interacties en oprecht verlangen moeiteloos af te wisselen. Na twee uur kun je eigenlijk niet anders dan al je spullen pakken, verhuizen naar de Franse kust en op zoek gaan naar je grote liefde.

Must-see, omdat:

  • 1. De film zich in een compleet ander tijdperk afspeelt, met beperkingen en problemen die tegenwoordig niet of nauwelijks meer spelen. Toch zijn de gevoelens enorm herkenbaar, en bewijst dit portret maar weer eens dat verhalen over de liefde universeel en tijdloos zijn.

  • 2. Portrait de la jeune fille en feu werd bekroond met Beste Scenario en de Queer Palm op het Filmfestival van Cannes in 2019.

  • 3. De film je aan het denken zet: hoe vind je als vrouw je plek in een wereld waar de regels door mannen worden gedicteerd?

Film in feiten

  • 1. Céline Sciamma schreef de rol van Héloïse al met Adèle Haenel in gedachten. Niet heel vreemd: de dames hadden tot voor kort een liefdesrelatie (die, pijnlijk genoeg, net stukliep vlak voor het filmen).

  • 2. Sciamma en Haenel werkten 17 jaar geleden al voor het eerst samen, en wel aan Sciamma’s debuutfilm: Water Lilies.

  • 3. De schilderijen van Marianne (Noémie Merlant) zijn in het echt geschilderd door Hélène Delmaire. Merlant werkte voor de film intensief samen met Delmaire, omdat ze haar perspectieven en lijnen correct wilde krijgen. Dat is pas toewijding!

“When you're observing me, who do you think I'm observing?”

Héloïse (Portrait de la jeune fille en feu)

Deze films werden ook geselecteerd door Mea Dols de Jong

The Piano

The Place Beyond the Pines

God's Own Country

Figlia Mia

120 BPM

I Am A Woman Now

We Are The Best

Submarine

Het Echte Leven

Jean de Florette

Laurence Anyways

Mommy

Boyhood

Dogman

Spreading great stories

  • Nooit meer keuzestress: de mooiste films vind je in onze maandselectie

  • Extra verdieping via de filmclub, artikelen en inleidingen van experts

  • Naast je abonnement 30% korting op de huurcollectie

  • Altijd opzegbaar

14 dagen gratis, daarna €7,99 per maand