Midnight in Paris

Hoofdpersonage Gil (Owen Wilson) is een succesvol scenarioschrijver, werkend aan zijn eerste roman. Wanneer hij ‘s nachts naar huis loopt, komt hij plotseling in de jaren ‘20 terecht. In een pittoresk café ontmoet hij de meest inspirerende kunstenaars van de afgelopen decennia, die hem nieuwe inzichten geven over zijn carrière, liefde en nostalgie.

Thomas Acda deelt 'Midnight in Paris'

Het gras lijkt altijd groener aan de overkant

… En eenmaal aangekomen aan de overkant, spreekt men van ander gras dat nóg groener is. We spelen stiekem altijd met het idee dat het ergens anders leuker is dan waar jij op dat moment bent. Hetzelfde geldt voor nostalgie: vaak romantiseer je gebeurtenissen uit het verleden. Waarschijnlijk denk je nog wel eens terug aan ‘die ene zomer’ toen je voor het eerst met iemand zoende, je eerste baantje kreeg, met vrienden in een geleende auto op vakantie door Oost-Europa trok... Maar zat je toen ook niet af en toe met je hoofd ergens anders? Of wilde je liever ergens anders zijn omdat je baalde van een nieuwe collega, ruziënde vrienden of je eigen onzekerheid?

Midnight in Paris slaat op dat gebied de spijker op z’n kop. Hoofdpersonage Gil loopt met het idee rond dat een ander leven misschien beter, leuker of spannender zou zijn. En laat hij (toevallig net als regisseur Woody Allen) nou net gefascineerd zijn door de roaring twenties: de tijd van de grote kunstenaars, denkers, schrijvers, flapper girls en art deco. Wanneer Gil plotseling terechtkomt in de jaren ‘20, wordt Midnight in Paris dan ook een feestje om naar te kijken. Geweldige feestjes in Franse cafés, prachtige outfits, muziek en geniale vertolkingen van de grootste kunstenaars - denk aan Tom Hiddleston als Scott Fitzgerald, Adrien Brody als Salvador Dalí en Kathy Bates als Gertrude Stein.

Waarschijnlijk zou iedereen wel eens een vergelijkbaar avondje willen doorbrengen, maar Midnight in Paris laat zien: een ander tijdperk is geen garantie voor een leuker leven. Net als een andere stad, partner of baan dat niet is. Van nostalgie wordt niemand beter, en je kunt je energie beter gebruiken om gelukkig te worden in het heden. Een mooie boodschap, verpakt in een heerlijk luchtige film met kunstzinnig tintje.

Must-see, omdat:

  • 1. De fascinatie van regisseur Woody Allen voor de artistieke jaren ‘20 in Midnight in Paris duidelijk voelbaar is. Prachtige art deco interieurs, creatieve outfits en ontmoetingen met grote denkers uit die tijd: je kunt het zo gek niet bedenken.

  • 2. De film met prijzen overladen werd - waaronder een Oscar voor beste script.

  • 3. Je het fenomenale acteerwerk van deze sterrencast niet wil missen!

“I believe that love that is true and real creates a respite from death. All cowardice comes from not loving, or not loving well, which is the same thing.”

Ernest Hemingway (Midnight in Paris)

Deze films werden ook geselecteerd door Thomas Acda

Trumbo

Kollektivet

Een Man die Ove Heet