Shoplifters

Geestig, ontroerend en warm portret van een samengesteld ‘gezin’ van kleine criminelen, dat overleeft door het plegen van winkeldiefstal. Een gezin met weinig geld, maar met eindeloze liefde voor elkaar.

Must-see, omdat:

  • 1. De film op prachtige wijze laat zien hoe familiebanden altijd gepaard gaan met pijn en afscheid, maar vooral ook hoe het in onze natuur zit om elkaar te willen helpen.

  • 2. Je door middel van deze film met een andere blik naar het begrip ‘familie’ kijkt: wanneer ben je een familie? Wat betekent het überhaupt om een familie te zijn?

  • 3. Ons enthousiasme nog maar eens bevestigd wordt door alle prijzen die Shoplifters won: talloze awards in thuisland Japan én een Gouden Palm op het Filmfestival van Cannes.

Film in feiten

  • 1. Oorspronkelijk wilde regisseur Hirokazu Koreeda schrijver worden. In 1995 maakte hij zijn intrede in de filmwereld met zijn poëtische debuutfilm Maboroshi no hikari, waar hij een Gouden Osella voor beste regie mee won tijdens het Filmfestival Venetië. In 2013 ontving hij voor Like Father, Like son de juryprijs op het Filmfestival van Cannes, en dankzij Shoplifters mocht hij dan ook de felbegeerde Gouden Palm in ontvangst nemen.

  • 2. In vrijwel al zijn films schenkt Hirokazu Koreeda veel aandacht aan de onderklasse van de maatschappij. Om deze reden wordt hij wel eens de Ken Loach (I, Daniel Blake) van de Japanse cinema genoemd. Zie jij de overeenkomsten?

  • 3. Koreeda laat graag de regie over aan zijn acteurs. Voorafgaand aan het filmen van Shoplifters liet Koreeda de acteurs veel tijd met elkaar doorbrengen; hij kiest bewust voor acteurs die op elkaar reageren en niet alleen bezig zijn met hun eigen performance. Ook heeft hij de kinderen geen script meegegeven: hij legt ze uit welke scène hij wil opnemen, die de kinderen vervolgens in hun eigen woorden mogen vormgeven. Het resultaat is enorm natuurlijk, ‘echt’ acteerwerk.

Sometimes it's better to choose your own family.

Nobuyo Shibata (Shoplifters)