I, Daniel Blake

Een timmerman van middelbare leeftijd en een alleenstaande moeder raken verstrikt in een web van bureaucratie wanneer zij noodgedwongen de bijstand in moeten.

Cinetree-founder Hanna Verboom deelt 'I, Daniel Blake'

Op zoek naar hulp met Daniel Blake

Door Bo Courant

In Nederland ontvangen honderdduizenden mensen een uitkering. Helaas komt het nog heel vaak voor dat mensen zich - onterecht - voordoen als arbeidsongeschikt. Zij teren op een uitkering die ze eigenlijk helemaal niet nodig hebben. Maar heb je je wel eens afgevraagd hoe vaak het voorkomt dat iemand onterecht arbeidsgeschikt wordt verklaard? Mensen die in principe écht niet kunnen werken, maar door een arts of de overheid alsnog de arbeidsmarkt op worden gestuurd. Dit laatste fenomeen is misschien minder prevalent, maar daarom niet minder schrijnend.

De tachtigjarige regisseur Ken Loach (The Wind That Shakes the Barley, Jimmy's Hall) weet als geen ander hoe je het falen van de overheid in beeld moet brengen. Niét vanuit een slachtoffersperspectief, maar juist vanuit iemand die almaar blijft proberen. Iemand die juist heel graag wil, maar door alles en iedereen wordt tegengewerkt. Hoofdpersonage Daniel (Dave Johns) in I, Daniel Blake belichaamt zo'n personage preciés. Blake is 59 en verdient zijn brood als timmerman. Daniel is een tevreden man; zijn leven loopt op rolletjes. Totdat hij, geheel onverwachts, een hartaanval krijgt en voor het eerst van zijn leven een beroep op de staat moet doen. Zijn vraag om hulp resulteert in een ellenlange en doodvermoeiende tocht van de ene hulpinstantie naar de andere. En de echte hulp? Die blijft lang, heel lang uit. Gelukkig is daar Katie (Hayley Squires) die het leven tóch een gouden randje geeft.

Must-see, omdat:

  • 1. Ken Loach’s visie maakt dit een instant klassieker.

  • 2. Een aangrijpend pleidooi voor menselijkheid.

  • 3. Schetst zeer kundig een situatie die op dit moment speelt.

Film in feiten

  • Regisseur Ken Loach werd met I, Daniel Blake de oudste winnaar ooit van de Palme d’Or in Cannes. Op 22 mei 2016 won hij de prijs, hij was toen 79 jaar oud.

  • Verschillende tactieken werden toegepast om de film zo direct mogelijk te maken. De film werd bijvoorbeeld chronologisch gedraaid. De acteurs kregen steeds alleen het volgende stukje script voordat de scènes gedraaid werden. Ook was de bediende in de voedselbankscène een gewone werknemer die niet van tevoren was ingelicht over wat er zou gebeuren.

  • Bij de première in Cannes kregen Ken Loach en zijn team een een staande ovatie van 15 minuten.

“I’m not gonna give up. When you lose your self-respect you’re done for.”

Daniel Blake (I, Daniel Blake)

Deze films werden ook geselecteerd door Hanna Verboom

The Red Turtle

5 Broken Cameras

170 Hz

Amélie

The Idiots

Still Alice

A Late Quartet

Mandela: Long Walk to Freedom

Virgin Mountain