Jackie

“Let’s get this country moving again!” Het zijn de woorden van één van Amerika’s populairste presidenten ooit: John F. Kennedy; wie kent hem niet? Echter, zijn fame en populariteit heeft deze oud-president voor een groot deel aan iemand ánders te danken. Want nadat Kennedy op verschrikkelijke wijze wordt vermoord, is het zijn echtgenote Jackie (Natalie Portman) die ervoor zorgt dat haar geliefde man nooit door iemand vergeten zal worden. En dat lukt uitstekend.

Cinetree-founder Hanna Verboom over 'Jackie'

How we do not forget

Het is niet de eerste keer dat mensen met een invloedrijke positie zich niet geheel aan de “normen” houden: Prins Harry en Prinses Meghan nemen afstand van het Britse Koningshuis, President Trump heeft de wet overtreden (goh) en binnen de Nederlandse politiek lijkt op dit moment ook niet alles even “kosjer” te gaan. Nu is de beslissing die Harry en Meghan Markle hebben genomen misschien niet geheel in overeenstemming met de wensen van Hare Majesteit de Koningin, máár… als je een eigen wens en mening hebt, dan moet je die volgen, vinden wij. En laat het hoofdpersonage in onze film van vandaag nou preciés hetzelfde doen.

Goed, Jackie Kennedy heeft zich dan misschien niet teruggetrokken uit het koningshuis om een geheel ander leven te gaan leiden (dat was in haar geval ook niet bepaald mogelijk), maar zij heeft wél de beslissing durven nemen om - tegen alle afwijkende & afkeurende meningen in - tóch haar eigen keuze te maken. Niets geen lullig auto-stoetje achter de kist van haar overleden echtgenoot; nee, een gigantische processie moest er komen! Met paarden en koetsen en versiering en een arsenaal aan zeer belangrijke, beroemde mensen. En als Jackie dat eenmaal besloten heeft… nou, dan laat zij zich door niets of niemand nog tegen houden.

In Jackie volgen we met name de dagen voor- en de dagen ná de dood van John F. Kennedy; de Amerikaanse president die vooral populair werd dankzij zijn charismatische optredens, zijn vriendelijke persoonlijkheid en zijn rol in het oplossen van de cubacrisis. Echter, in deze biopic wordt het perspectief van het hoofdpersonage eens niet bij “de man” a.k.a. de president gelegd, maar bij zijn eigenzinnige, pittige vrouw Jacqueline Kennedy. We bekijken (van heel dichtbij) hoe de First Lady herself er eigenhandig voor zorgt dat haar geliefde echtgenoot nooit in de vergetelheid zal raken. Daarmee was zij de eerste First Lady die - tegen alle adviezen van hoge piefen in - gewoon haar eigen ding deed en de begrafenis van haar man regelde zoals zij dat zélf graag wilde.

Dat Natalie Portman een actrice is met een zeldzaam groot talent, dát is inmiddels voor iedere filmkijker wel duidelijk. Al in haar eerste film, Léon the Professional, speelde zij de rol van de kleine Mathilde zó geloofwaardig dat menig volwassen (en ervaren) acteur er jaloers op was. Ook hier in Jackie kunnen we niets anders zeggen dat dat Portman (opnieuw) een weergaloze prestatie neerzet. Niet alleen in haar houding en uiterlijk doet zij niet onder voor de “echte” Jackie; ook haar stem - én de bijzondere manier van praten die Jacueline Kennedy erop nahield - heeft Portman zich volledig eigen weten te maken. Wanneer de moderne beelden in de film zich afwisselen met historische beelden, vraag je je soms zelfs af of je nu naar Natalie Portman of naar de échte Jackie aan het kijken bent…

Er zijn maar weinig films die van begin tot eind de aandacht volledig weten vast te houden. Vaak kijk je tussendoor toch even stiekem op je telefoon, maak je snel iets te eten klaar of doe je iets anders (onbenulligs) dat jouw aandacht bij de film weghoudt. Bij deze film gebeurde dit bij ons echter geen enkele keer. Jackie is zo’n film waarbij letterlijk álles klopt: van script tot decor tot acteurs en cinematografie. In honderd prachtige minuten zien we hoe JFK’s echtgenote de fundamenten legt voor de eeuwige roem van haar overleden man. Hoe zal men zich John F. Kennedy herinneren? En welke rol heeft Jackie daar in? Je ziet het in deze fraaie (absoluut niét saaie) biopic van regisseur Pablo Larraín, die onder meer genomineerd werd voor een Oscar, een Golden Globe, een BAFTA en nog vele, vele andere prijzen. Zoals de Amerikanen zeggen: “Don’t miss out on this one”.

Must-see, omdat:

  • Deze film maar liefst 44 prijzen en 168 nominaties in de wacht mocht slepen. Na twee minuten kijken weet je eigenlijk al waarom: alles aan deze film klopt, van begin tot eind. Uiteindelijk gingen met name Natalie Portman (hoe kan het ook anders?) en Mica Levi (Best Original Score) er met de prijzen vandoor.

  • Natalie Portman de rol van Jackie Kennedy op ongekend schitterende wijze weet neer te zetten. Van de kleinste verdrietjes tot de grootste woede-uitbarstingen; alles is even geloofwaardig. Portman heeft dan ook urenlang naar tapes geluisterd waarin de “echte” Jackie in gesprek is met Arthur M. Schlesinger Jr., zodat Portman haar accent en stem zo goed mogelijk na kon bootsen. Benieuwd of dit is gelukt? Luister dan zeker eens naar een aantal interviews of videofragmenten van de echte Jackie.

  • In Jackie wordt dikwijls verwezen naar de legende van Camelot (zowel in tekst als op muziek). Dit had te maken met het volgende: in het interview dat Jackie in deze film geeft aan een journalist, vertelt zij dat haar man zo ontzettend dol was op de musical Camelot. En dan vooral op de zin: “Laten we niet vergeten dat er ooit een plaats was, gedurende een kort lichtend moment, die Camelot heette”. Sindsdien staat Camelot voor het presidentschap van Kennedy. Best mooi, toch?

  • Omdat JFK een iconische president was, en Jackie - als First Lady - mínstens zo iconisch. Ze had, als één van de eerste vrouwen van dit kaliber, lak aan de ongeschreven regels en verwachtingen, en lijkt daarmee een voorbeeld voor vele anderen (denk aan de huidige situatie in het Britse koningshuis).

“I never wanted fame. I just became a Kennedy.”

Jackie Kennedy

Deze films werden ook geselecteerd door Hanna Verboom

Florence Foster Jenkins

Ma vie de Courgette

Light as Feathers

The Red Turtle

170 Hz

Amélie

Still Alice

A Late Quartet